اي مفيد

چه ساده بودم

چه‌قدر ساده بودم
که در ایستگاه چشمانم هنوز به دنبال تو بود
که بیایی
و دستم را بگیری و 
بگویی:
 

       آمدم
       باهم می‌رویم
 

چه‌قدر ساده بودم
که در پایان راه هنوز چشمانم به دنبال تو بود
تا شاید ببینمت
که آمده‌ای
و می‌گویی:

     
       دیدی؟ آمدم
       من رفیق نیمه‌راه نبودم
 

چه‌قدر ساده بودم
دلم برای دلم سوخت

 

به قلم زیبا محبیان در تاریخ 18 مهر 1387